De Residentie
Sinds 1993 is het Heeren Roeiers Dispuut Van Speyk een feit. In de vroege jaren van het dispuut werden de zeven continenten afgereisd, woeste wereldzeeën bedwongen en menig eerste spoor over de maagdelijk witte hellingen getrokken. Meer dan 30 jaar kracht ende moet komt bijeen en dat is te zien, 6 lustra, 71 Oud-Leeden, 18 huidige Leeden en een toekomst richting de hooghste regionen in zicht . Het 6de lustrum stond hierin centraal met als naam: MAATGEVEND. Het Lustrum werd getekend door hetgeen waar Van Speyk zijn identiteit aan ontleent. Daadkracht, Kwaliteit van het leven en vriendschap voor het leven. Deze peilers zijn een ruggengraat van karakter en belevenis onder de verschillende persoonlijkheden binnen het HRD. En deze komen samen op, de Residentie.
De Residentie wordt al tientallen jaren geroemd als een synoniem voor verhalen over vroeger tijden waar vuur en roock tot boven de daken uitreikten. Waar koffie wordt gedronken, verhalen uit de ouden doosch worden opgedaan en er oplos wordt geresideerd (resideren (werkwoord) 1. (informeel, studententaal) De dag doorbrengen met doelloos rondhangen, studieactiviteiten vermijden en tegen het einde van de middag overgaan tot het nuttigen van bier. Voorbeeld:“Hij zou vandaag echt gaan studeren, maar uiteindelijk heeft hij gewoon de hele dag geresideerd.” Synoniemen: lanterfanten, niksen, rondhangen (met studieontwijking)). Sinds 2008 is deze uitvalsbasis op de Heezerweg 78 te vinden. De Roockkamer en Tuynkamer bruisen van het leven en Carel de kater maakt dit geselscap goet ende fyn.
Geschiedenis
De Heezerweg (voor 1920 de Laagstraat geheten) liep vanaf de Stratumsedijk langs de Joriskerk naar het zuiden. Het eerste gedeelte is tegenwoordig verdwenen. Nu begint de Heezerweg waar de Gasthuisstraat eindigt. De Heezerweg ging al snel door een heideachtig gebied (wat na de oorlog de buurt Nieuwe Erven werd). Ging je verder naar het zuiden dan kwam je langs de toen nieuwe buurten Kruiden- en Tivolibuurt (wat tot 1972 nog grondgebied van de gemeente Geldrop was). Aan het eind van deze straat kwam je door bos en heide in Heeze uit. De Residentie was op dit moment nog op nummer 66 gevestigd waar het nu ,in studentikoze pandje, op nummer 78 gelegen is.
Vooralsnog blijft het exacte bouwjaar onbekend. Wel kunnen we zeggen dat dit rond 1930 geweest moet zijn. Startend in de strenge winter van 1929 waarbij het pand door een brand volledig in de as werd gelegd (zie foto). Het huis is toen herbouwd en is, opvallend genoeg, niet heel veel veranderd in de daarop volgende decennia. Wel interessant is te vermelden dat hier besloten is het huis hoger te herbouwen dan de omliggende huizen. Iets wat je nu nog altijd duidelijk in het straatbeeld ziet.
De Heezerweg 66 tot op de grond afgebrand in de winter van 1929
Het hart van menig Van Speyker ging wel harder kloppen toen we lazen dat in de Residentie tussen 1930 en de WOII een sigarenwinkel gevestigd was bij de naam “De Zeppelin”. Hier kon u terecht voor al uw roockwaer. Op nummer 66 was het sigarenmagazijn gevestigd en woonde hier ene P.J. Koenen (wever) en J.C. Potters (fabrieksarbeider). Op nummer 64 woonde ene J. Doreleijers die sigarenmaker was en van een bekende Stratumse aannemersfamilie afstamde. Misschien werkte de woningen samen waarbij nummer 64 de sigaren maakte en nummer 66 de handel bedreef in dit luxe-product, maar dit is enkel speculatie. Hier kwam echter abrupt een einde aan toen bij het bombardement van 19 september 1944 een bom de huizen insloeg. De gehele voorgevel werd eruit geslagen bij nummer 66 en nummer 64 werd na de oorlog opnieuw gebouwd. Bij de herstelwerkzaamheden na de oorlog is de winkel niet meer teruggekomen. Het pand deed vanaf toen enkel nog dienst als woonhuis.
De Heezerweg 78 in 1950
Heezerweg in 1980 (zie de straat die voor de kerk langsloopt en aan de rechterkant de foto verlaat)
De Heezerweg 78 (huis met de witte randen). Kijk goed naar de tuin, hier was de Tuynkamer nog niet aangebouwd.
In 2002 hebben de voormalige bewoners voor ons de Tuynkamer aangebouwd. Deze, in de bouwaanvraag genoemd veranda, is in de zomer van 2002 gerealiseerd. Dit alles heeft tot gevolg dat de oude achtergevel en openslaande tuindeuren tegenwoordig binnenshuis te vinden zijn en er nog hints en accenten van vroegere tuinkozijnen te zien zijn. De machtige schuifpui die tegenwoordig het binnen- van het buitenmilieu scheidt, wordt door ons veelvuldig gebruikt om in de winter goed te stoken en de kou buiten te houden en in de zomer open te gooien om te zorgen dat de eerste zonnestralen van het jaar de Residentie weer doen oplaaien en uitwaaien. Hiermee wordt een ultieme open ruimte geschapen waarin het dispuutsleven tot bloei komt!