|

Seylvermaeck 2013

Waar Jan Carel Josephus ooit zijn eerste zeemijlen voer, op de Zuyderzee en vervolgens de Waddenzee, dat is waar het HRD haar 2e Lustrumactiviteit doorbracht. Vanuit de haven van het Friese vasteland, waar eerst op de Doutzens van het prachtige Friesche land werd gejaagd in het pittoreske Harlingen, zette men koers richting de Brandaris, welke zeevaarders voor een aanvaring met Terschelling behoedt.

Dit alles werd echter voorafgegaan door een tocht door het schilderachtige Giethoorn, waarbij meermaals elkaars boten werden geënterd. Desondanks raakte niemand tussen wal en schip (of schip en schip). Na deze ‘fluisterboten’ weer in goede staat te hebben ingeleverd zette de bemanning haar reis voort richting de Friesche kust. Na nog geen kwartier rijden werd deze tocht alweer onderbroken door een bezoek aan het ouderlijk huys van Arjen Kramer, alwaar de koteletten en de spiezen gaar werden op de braai.

Waar het HRD het ruime sop opzocht, met de laat-negentiende eeuwse Tjalk, werd de bemanning aan het werk gezet en toonde zij te bezitten over voldoende zeemansbloed zoals dat bij Van Speykers door de aderen giert. Na aankomst mochten ook de eilandbewoners kennismaken met de Eindhovensche zeelieden, die eenmaal aan wal direct de toon zetten. Na een avond met campingvolk te hebben geïntegreerd, was het tijd om weer naar het vasteland te varen, waarbij de strijd met andere Tjalken en Clippers duidelijk werd gewonnen. Deze lustrumeditie van het Zeylvermaeck smaakt dan ook naar meer!

Vergelijkbare berichten

  • |

    HRD Van Speyk opent Lustrum V

    Het is inmiddels 187 jaar geleden dat onze zeeheld zich opofferde voor Neerlands trots. Hiervoor werd precies vijfentwintig jaar terug het Heeren Roeiers Dispuut naar vernoemd welke vanaf toen niet meer uit Eindhoven viel weg te denken. Dat bekent dan ook dat vandaag het vijfenwtintigste levensjaar van het HRD Van Speyk is ingegaan, en het belooft een waar spektakel te worden.

    Afgelopen vrijdag is het vijfde lustrum al met een grote groep van 40 Leeden en oud-leeden van start gegaan. Waar in de volksmond dit al de naam lustrum V: Lekker wijf had overgenomen bleek dit tijdens deze avond slechts illusie. De smakelijke rijsttafel, Heineken en Ricard bleek een ongekende succesformule voor het begin van het lustrum.

    Onder het motto 25 Jaar mannen van staal zal komend jaar in het teken staan van samenkomen en het bundelen van onze krachten. Met behulp van interne kennis en ervaring zal een ware startup de grond uit gestampt worden. Hier zal tijdens het lustrumweekend het definitieve startsignaal aan gegeven worden terwijl er genoten wordt van een weekend in een kasteel dat Chateau Presseux zal doen verwateren!

    Heeren, Op een prachtig lustrum!

  • |

    Sneeuwvermaeck 2014

    In een bus met standaard extra beenruimte (dat wil je dus) en met een paar koude Amsterdamse verassingen van chauffeur Henk, zette het Geselscap Goet ende Fyn direct na de laatste tentamens koers richting de Franse Alpen. In het pittoreske dorpje Saint-Jean D’Arves, in het gebied “Les Sybelles”, streek de 7-koppige afvaardiging van het HRD neer om 8 dagen lang de pistes onveilig te maken.

     

     

    Dagelijks kwamen Bram en Roel voldaan uit de skiles, nadat ze weer 2 uurtjes achter ‘hun’ Julie aan hadden geskied. Blijkbaar staken ze er toch wel behoorlijk wat van op want in het kielzog van Koops en Benno kwamen ze het einde van de week toch redelijk gecontroleerd van een zwarte buckelpiste af, met de vreugdekreten van Roel niet te vergeten. Onderaan deze zwarte piste stond echter een voor ons nieuw fenomeen te wachten: een giant luchtkussen onderaan een schans(je). Na het ontcijferen van de veiligheidsinstructies klommen de dappere skiërs de berg op om zich op te maken voor een adrenalinestoot. Dat laatste viel wel mee, maar het was nog steeds vermaeckelyck om te doen! De boarders, Chris, Mathijs en Tom, verkozen meestal de stukken tussen de pistes in, om daar nieuwe sporen te trekken; die buckels zijn maar niks voor boarders. Wanneer men vervolgens in de koude lift ging zitten was er de gelegenheid om even uit de veldfles Ricard te nippen, om zo weer een beetje op te warmen! Eindelijk snapten wij waarom de oprichters dat zo heerlyck vinden; als dat spul maar koud is!

    Lees meer “Sneeuwvermaeck 2014”

  • |

    Bestuurswissel

    Na trouwe dienst en veel inzet voor het dispuut geeft het XXste bestuur van Van Speyk dan toch het stokje door. Per dinsdagavond 2 april 2013, heeft het XXste bestuur ruimte gemaakt voor het XXIste bestuur, welke het HRD vol goede Moet gaat leiden.  

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Jordi van den Breekel
    Secretaris: Chris Kwikkers
    Penningmeester: Lex Roording

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Tom Corstjens
    Secretaris: Arjen Kramer
    Penningmeester: Bram Staarink

  • |

    Het weeshuys sluit haar deuren

    Het HRD meldt met grote trots dat Stijn Dortmans en Mees Zonneveld per dinsdag 7 juni 2022 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben zij zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.

  • |

    Château, Château, Château!

    Om 20 jaar na de geboorte van je geesteskind het resultaat te zien van wat jij destijds op de wereld hebt gezet, dat moet toch wel een belevenis zijn, zou men denken. Tijdens het vorige lustrum is de droom dan ook uitgesproken om met een enorm Van Speyk geselscap stil te staan bij twintig jaar Heeren Roeiers Dispuut Van Speyk. Dit vond afgelopen september plaats, in en rond Château de Presseux, nabij het Waalse Sprimont. Het was dan ook prachtig om te zien hoe de oprichters oprecht genoten van “hun” Van Speyk dat inmiddels volwassen is geworden. Het punt waarop nieuwe leeden jonger zijn dan het dispuut is inmiddels bereikt en het kroost van de oudste oud-leeden heeft al bijna de studentenleeftijd.een weekend waarin oud-leeden en leeden, waarvan een deel elkaar nog nooit eerder gezien had, elkaar (beter) leerden kennen en oude herinneringen ophaalden, was het toch ook voor een groot deel de setting op zo’n prachtige locatie met zo’n grote groep (oud-) Van Speykers. Het zit hem echter in de details die het credo “bijzijn is meemaken” daadwerkelijk betekenis geven. Zo was het voor de oprichters een genot om de dispuutsdrank tot zich te nemen, daar de jonge (oud-)leeden het liever wegspoelden met een biertje. Wat echter het zelfde is gebleven is de voorliefde voor de sigaar. De roockkaemer van het Château stond zodoende elke avond blauw van de Cubanen en de “heipalen”, “autobanden” en “boomstammen”, maar toch ook vol met leeden en zelfs een aantal vrouwen. Op het moment dat de stroom uitviel, door een overbelaste groep, werd de sfeer juist verhoogd, met het knisperende houtvuur in de Roockkaemer op de achtergrond. De tap en de versterker werden op een andere groep aangesloten en zodoende vloeide het koude bier weer rijkelijk en vulde het hoofdvertrek zich met muziek om het nog even goed los te laten gaan.

    Nadat ’s ochtends het katerontbijt volgde en iedereen zich opmaakte voor vertrek, ging het leeuwendeel van de oud-leeden richting het Noorden. Het HRD en enkele fanatieke oud-leeden trok echter dieper België in om daar elkaar eens flink te bekogelen met verfbommen. Hoewel dit voor Benno leidde tot een flinke vleeswond in zijn hals is de rest relatief ongeschonden uit de strijd gekomen (een enorme hoeveelheid blauwe plekken daargelaten). Enerverend om te zien was vooral de ‘stom-en-stoer’ tactiek van het ene team, tegenover de strategische guerilla-tactiek van het andere team; hoewel ‘stom-en-stoer’ bij één spelvorm succesvol bleek, trok het guerillateam het vaakst aan het langste eind. Bij het individuele spel op het eind was het vervolgens tijd om de patronen op elkaar leeg te knallen en daarmee was ook deze activiteit ten einde.

    Samenvattend; het dispuut is uitgegroeid tot een grote verzameling met nog altijd dezelfde kernwaarden, de standaard is gezet voor over vijf jaar en het HRD  gaat dan ook met Kracht ende Moet op naar een kwart eeuw “Geselscap Goet ende Fyn”! Château!

  • |

    Het weeshuys sluit haar deuren

    Het HRD meldt met grote trots dat Tom Uijtdehaag en Jan Wouda per maandag 7 maart 2014 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben Jan en Tom zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.