Op zaterdag 19 september heeft het XXVIIIe bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXIXe bestuur:
Uit functie verheven zijn:
Voorzitter: Levy van Kempen
Secretaris: Marijn Ritzen
Penningmeester: Dylan Picus
Hun taken zijn overgenomen door:
Voorzitter: Dylan Picus
Secretaris: Ruben Bulsink
Penningmeester: Luuk de Bekker
Tijdens haar vierde en laatste activiteit van het vierde Lustrum bezocht het HRD de Hofstad. Reedsch traditioneel begaf men zich geheel in steyl naar het Haagsche, in de limo inderdaad. Aldaar, in de thuishaven van toch best een aantal OVS’ers, toogde men zich naar Jacht, Skeet en Trapvereniging Waalsdorp. Wegens het grote aantal last-minute aanmeldingen kon niet iedereen direct het hagelgeweer tegen het schoudergewricht plaatsen, maar ach, dan vatte gewon ‘nen bakske, want er valt genoeg bij te praten! Deze aanwas leidde tot een geselscap van 31 man, dus waren er veel kapers op de kust voor het felbegeerde Hertje. Het ervaren deelnemersveld ontliep elkaar nauwelijks, want de meeste scores lagen tussen de 13 en 18 schijven (van de 25). Dit leidde dan ook tot twee oud-leeden met 18 treffers, waarvan Hl. oud-lid Velter met de eer mocht strijken.
Nadat men weer achter het stuur van de bolides kroop (moet gezegd worden: Volvo is opvallend populair onze oud-leeden) zette men koers richting het centrum, waarbij de Cad zoals altijd veel bekijks trok. Het Haagse Van Kleef wist ons allen, met onze brede kennis van alcoholhoudende dranken, toch nog het nodige bij te brengen en daarnaast hoefde de opmerking dat er ook een roockruimte geen tweede maal gezegd te worden. “Het staat helemaal blauw” heeft deze middag een nieuwe dimensie gekregen, met zoveel kleine roockfabrieken op een paar vierkante meter. Gelukkig voor de gasten na ons zat de garderobe direct naast deze ruimte, waardoor ook zij een aandenken hadden aan ons bezoek!
Bij de zelfgekroonde “Belg van Den Haag” werd het officiële programma afgesloten, waar men tafelbier voorschotelde (jazeker!) en er met het Geselscap genoten werd van een Bourgondisch mael. Voor het leeuwendeel van de leeden en een aantal fanatieke oud-leeden was het vervolgens tijd om op jacht te gaan naar Jokertje, Sterretje en Barbie. Helaas, of misschien ook niet, zijn wij ze niet tegengekomen. Vele uren later kwam de slede weer aan in het Eindhovensche en kon men uit gaan kijken naar het volgende op de agenda.
De volgende haven zal, behoudens een bevoorradingspriode rond de thuiswateren van de Residentie rondom de jaarwisseling, het Hongaarse Boedapest zijn, alwaar opnieuw de kolf tegen de schouder wordt gezet. Aldaar maken wij ons vertrouwd met een stukje verfijnde techniek van wijlen Mikhail Kalashnikov.
Het HRD meldt met grote trots dat Tijmen Evers en Wessel Franken per maandag 2 juni lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben zij zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing weten te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.
Waar Jan Carel Josephus ooit zijn eerste zeemijlen voer, op de Zuyderzee en vervolgens de Waddenzee, dat is waar het HRD haar 2e Lustrumactiviteit doorbracht. Vanuit de haven van het Friese vasteland, waar eerst op de Doutzens van het prachtige Friesche land werd gejaagd in het pittoreske Harlingen, zette men koers richting de Brandaris, welke zeevaarders voor een aanvaring met Terschelling behoedt.
Tijdens het meest illustere weekend van september kwamen vijfentwintig generaties bij elkaar om zich weer jong te voelen, of juist om wijsheid te zoeken bij de oude garde. Compleet afgesloten van de realiteit werd het weekend afgetrapt met een borrel waarbij de oneindige hoeveelheid aan champagne goed van pas kwam. Zoals gewoonlijk was de roockkamer op locatie weer veel te klein en werd na een kleine 20 minuten het hele château gebruikt als schoorsteen. Uiteraard had het dispuut hier allang op ingespeeld waardoor de Flamous op de eerste avond al flink gebruikt kon worden. Na het toeziend oog van de oudere generaties werd de conclusie getrokken dat er toch meer gezopen moest worden, wat de opening van een legendarische gin-tonic betekende. Helaas waren niet alle oud-leeden opgewassen tegen dit gevaarte en moesten velen hun meerdere erkennen waarna ze strompelend hun bed opzochten. Met het oog op een weekend vol met activiteiten werd de eerste avond zo efficiënt mogelijk benut door de overgebleven leeden en werd het gaspedaal volledig ingetrapt waardoor de borrel tot in de kleine uurtjes doorging.
Het ontwaken op de zaterdag werd voor velen een keiharde confrontatie met de man met de hamer. Gelukkig was er nog genoeg champagne waardoor velen gewekt werden met een heerlijke slok bubbels. Het ontbijt voelde als een straf maar de bodem moest zeker gelegd worden om de dag te overleven. Met volle moed verplaatste het dispuut zich naar de levensgevaarlijke grotten van Bertrix. Met zestig man in nauwe, vochtige en koude gangen kruipen, ieder met een borrelende maag, op voorhand al een recept tot succes! Bij sommige leeden en oud-leeden borrelde het enthousiasme zo erg dat ze hun maag niet in toom konden houden. Hierdoor moest een enkeling helaas de grot vroegtijdig verlaten. Eenmaal teruggekomen op het château werd er volop gebruik gemaakt van de jacuzzi’s en de sauna. Wachtende op het moment dat er aangeschoven kon worden voor een 6-gangendiner bereidt door een privé chef. Eenmaal aan het diner werd er veelvuldig het woord genomen door de oudere generaties om mooie verhalen te vertellen en te laten horen hoe het er vroeger nu echt aan toe ging. Na het diner was er nog voldoende tijd om het dispuut te laten doen waar het in excelleert. Aan de lege flessen en de sigarenpeuken die overal verspreid lagen was af te leiden dat er zich wederom een zeer geslaagde avond had plaatsgevonden.
De laatste dag van het weekend was voor iedereen weer een stap terug richting de realiteit. Er moest naar huis gereden worden want voor velen stond het kroost thuis op hen te wachten. Maar dit zou natuurlijk niet gebeuren voordat de laatste activiteit van het programma was voltooid. Iets waar elk dispuut lid met smart naar uitkijkt, waar zij allen hun ongenuanceerde mening kunnen geven en waar er vooral veel wordt gedaan met de verschafte informatie, een algemene dispuut vergadering. Ditmaal gehesen in een lustumjasje zodat niet elk willekeurig besluit, wat er op deze brakke zondagmiddag gemaakt werd, nadelig zou zijn voor het actieve dispuut. Zoals we gewend zijn was het een complete chaos maar vooral een groot spektakel waarbij zowel leeden en oud-leeden hun aanwezigheid hebben laten klinken.
Helaas komt aan al het goeds een einde, zo ook aan dit prachtige weekend. De spullen werden gepakt en de auto’s werden weer ingeladen. Langzamerhand verliet iedereen het château en werd het actieve dispuut achtergelaten. Zij hebben hier nog volop genoten van de luxueuze faciliteiten maar helaas moesten zij op de maandag er ook aan geloven om weer met beide benen op aarde gezet te worden.
Het lustrumweekend is ten einde, op naar een overtreffend vervolg!
Kracht ende Moet
Op zaterdag 7 september heeft het XXVIIe bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXVIIIe bestuur:
Uit functie verheven zijn:
Voorzitter: Oskar Kolman
Secretaris: Robin Niesters
Penningmeester: Levy van Kempen
Hun taken zijn overgenomen door:
Voorzitter: Levy van Kempen
Secretaris: Marijn Ritzen
Penningmeester: Dylan Picus
Op zondag 29 augustus heeft het XXIXᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXᵉ bestuur:
Uit functie verheven zijn:
Voorzitter: Dylan Picus
Secretaris: Ruben Bulsink
Penningmeester: Luuk de Bekker
Hun taken zijn overgenomen door:
Voorzitter: Luuk de Bekker
Secretaris: Maxime Lambregts
Penningmeester: Paul van Asselt
