|

Sneeuwvermaeck 2014

In een bus met standaard extra beenruimte (dat wil je dus) en met een paar koude Amsterdamse verassingen van chauffeur Henk, zette het Geselscap Goet ende Fyn direct na de laatste tentamens koers richting de Franse Alpen. In het pittoreske dorpje Saint-Jean D’Arves, in het gebied “Les Sybelles”, streek de 7-koppige afvaardiging van het HRD neer om 8 dagen lang de pistes onveilig te maken.

 

 

Dagelijks kwamen Bram en Roel voldaan uit de skiles, nadat ze weer 2 uurtjes achter ‘hun’ Julie aan hadden geskied. Blijkbaar staken ze er toch wel behoorlijk wat van op want in het kielzog van Koops en Benno kwamen ze het einde van de week toch redelijk gecontroleerd van een zwarte buckelpiste af, met de vreugdekreten van Roel niet te vergeten. Onderaan deze zwarte piste stond echter een voor ons nieuw fenomeen te wachten: een giant luchtkussen onderaan een schans(je). Na het ontcijferen van de veiligheidsinstructies klommen de dappere skiërs de berg op om zich op te maken voor een adrenalinestoot. Dat laatste viel wel mee, maar het was nog steeds vermaeckelyck om te doen! De boarders, Chris, Mathijs en Tom, verkozen meestal de stukken tussen de pistes in, om daar nieuwe sporen te trekken; die buckels zijn maar niks voor boarders. Wanneer men vervolgens in de koude lift ging zitten was er de gelegenheid om even uit de veldfles Ricard te nippen, om zo weer een beetje op te warmen! Eindelijk snapten wij waarom de oprichters dat zo heerlyck vinden; als dat spul maar koud is!

 

 

Na elke dag was het echter tijd om te après-skiën. In het dorpje, met zo’n 1200 bedden, had zich een ware Belgische kolonie gevormd met zo’n 900 Belgische studenten. Hun SKIKOT-stamkroeg adopteerden wij zonder blikken of blozen als de onze, dus hier werden dan ook de nodige pintjes (“pientjes”) genuttigd. De Vlaamse uitbater (of was het nou toch een Fransman?;)) zag ons Hollanders daarom graag over de vloer komen. Op deze plek was het dan ook waar niet alleen pintjes, maar ook puntjes werden gescoord. Al met al dus een vruchtbare après-ski toko!
Uiteraard valt er voor u ook nog het nodige na te beleven: met Tom zijn GoPro-camera en Roel zijn retro-fotocamera heeft de gevoelige plaat één en ander vereeuwigd. Van de stilstaande beelden vindt u een impressie in het fotodeel! Uiteraard volgt nog de aftermovie, met een gevarieerd aanbod van technieken, niveaus, pistes, bloopers, weersomstandigheden en noemt u maar op!

Wie weet, volgend jaar met de E.S.R.?

Vergelijkbare berichten

  • |

    Bestuurswissel

    Op zondag 11 september heeft het XXIVe bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXVe bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Roel van der Zon
    Secretaris: Tom Uijtdehaag
    Penningmeester: Thomas Hagebols

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Jesse van Welzenes
    Secretaris: Jasper van Dijke
    Penningmeester: Douwe Hek

  • |

    Bestuurswissel

    Op zaterdag 10 september heeft het XXXᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXIᵉ bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Luuk de Bekker
    Secretaris: Maxime Lambregts
    Penningmeester: Paul van Asselt

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Jelmar van Westrop
    Secretaris: Freek Relou
    Penningmeester: Arthur de Kok

  • |

    Bestuurswissel

    Op dinsdag 16 september heeft het XXXIIIᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXIVᵉ bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Luuk Schellen
    Secretaris: Kevin Jansen
    Penningmeester: Alejandro Mates Orecilla

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Coen Barendregt
    Secretaris: Koen Hootsmans
    Penningmeester: Seppe van Drie

  • |

    Het weeshuys sluit haar deuren

    Het HRD meldt met grote trots dat Bo Fuentes, Niels Hesselink en Oskar Kolman per woensdag 26 april 2017 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben zij zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.

  • |

    Château, Château, Château!

    Om 20 jaar na de geboorte van je geesteskind het resultaat te zien van wat jij destijds op de wereld hebt gezet, dat moet toch wel een belevenis zijn, zou men denken. Tijdens het vorige lustrum is de droom dan ook uitgesproken om met een enorm Van Speyk geselscap stil te staan bij twintig jaar Heeren Roeiers Dispuut Van Speyk. Dit vond afgelopen september plaats, in en rond Château de Presseux, nabij het Waalse Sprimont. Het was dan ook prachtig om te zien hoe de oprichters oprecht genoten van “hun” Van Speyk dat inmiddels volwassen is geworden. Het punt waarop nieuwe leeden jonger zijn dan het dispuut is inmiddels bereikt en het kroost van de oudste oud-leeden heeft al bijna de studentenleeftijd.een weekend waarin oud-leeden en leeden, waarvan een deel elkaar nog nooit eerder gezien had, elkaar (beter) leerden kennen en oude herinneringen ophaalden, was het toch ook voor een groot deel de setting op zo’n prachtige locatie met zo’n grote groep (oud-) Van Speykers. Het zit hem echter in de details die het credo “bijzijn is meemaken” daadwerkelijk betekenis geven. Zo was het voor de oprichters een genot om de dispuutsdrank tot zich te nemen, daar de jonge (oud-)leeden het liever wegspoelden met een biertje. Wat echter het zelfde is gebleven is de voorliefde voor de sigaar. De roockkaemer van het Château stond zodoende elke avond blauw van de Cubanen en de “heipalen”, “autobanden” en “boomstammen”, maar toch ook vol met leeden en zelfs een aantal vrouwen. Op het moment dat de stroom uitviel, door een overbelaste groep, werd de sfeer juist verhoogd, met het knisperende houtvuur in de Roockkaemer op de achtergrond. De tap en de versterker werden op een andere groep aangesloten en zodoende vloeide het koude bier weer rijkelijk en vulde het hoofdvertrek zich met muziek om het nog even goed los te laten gaan.

    Nadat ’s ochtends het katerontbijt volgde en iedereen zich opmaakte voor vertrek, ging het leeuwendeel van de oud-leeden richting het Noorden. Het HRD en enkele fanatieke oud-leeden trok echter dieper België in om daar elkaar eens flink te bekogelen met verfbommen. Hoewel dit voor Benno leidde tot een flinke vleeswond in zijn hals is de rest relatief ongeschonden uit de strijd gekomen (een enorme hoeveelheid blauwe plekken daargelaten). Enerverend om te zien was vooral de ‘stom-en-stoer’ tactiek van het ene team, tegenover de strategische guerilla-tactiek van het andere team; hoewel ‘stom-en-stoer’ bij één spelvorm succesvol bleek, trok het guerillateam het vaakst aan het langste eind. Bij het individuele spel op het eind was het vervolgens tijd om de patronen op elkaar leeg te knallen en daarmee was ook deze activiteit ten einde.

    Samenvattend; het dispuut is uitgegroeid tot een grote verzameling met nog altijd dezelfde kernwaarden, de standaard is gezet voor over vijf jaar en het HRD  gaat dan ook met Kracht ende Moet op naar een kwart eeuw “Geselscap Goet ende Fyn”! Château!

  • |

    Het weeshuys sluit haar deuren

    Het HRD meldt met grote trots dat Jasper van Dijke, Douwe Hek en Jesse van Welzenes per dinsdag 26 mei 2015 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben Jasper, Douwe en Jesse zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.