|

Het weeshuys sluit haar deuren

Het HRD meldt met grote trots dat Jasper van Dijke, Douwe Hek en Jesse van Welzenes per dinsdag 26 mei 2015 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben Jasper, Douwe en Jesse zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.

 

Vergelijkbare berichten

  • |

    Diesweekend Praag

    Het HRD is 5 februari 2012 negentien jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Het dispuutsweekend heeft ons dit jaar naar Praag geleid en het was een weekend van vele extremen. Niet alleen was de temperatuur ongekend laag en de nachten kort, maar vooral het nachtleven is daar compleet anders. Zo staat Europa’s grootste discotheek trots naast de Moldau, en heb je vanaf de zes verdiepingen tellende club een prachtig uitzicht op de Gouden Stad.

    Lees meer “Diesweekend Praag”

  • |

    Lustrumweekend

    Tijdens het meest illustere weekend van september kwamen vijfentwintig generaties bij elkaar om zich weer jong te voelen, of juist om wijsheid te zoeken bij de oude garde. Compleet afgesloten van de realiteit werd het weekend afgetrapt met een borrel waarbij de oneindige hoeveelheid aan champagne goed van pas kwam. Zoals gewoonlijk was de roockkamer op locatie weer veel te klein en werd na een kleine 20 minuten het hele château gebruikt als schoorsteen. Uiteraard had het dispuut hier allang op ingespeeld waardoor de Flamous op de eerste avond al flink gebruikt kon worden. Na het toeziend oog van de oudere generaties werd de conclusie getrokken dat er toch meer gezopen moest worden, wat de opening van een legendarische gin-tonic betekende. Helaas waren niet alle oud-leeden opgewassen tegen dit gevaarte en moesten velen hun meerdere erkennen waarna ze strompelend hun bed opzochten. Met het oog op een weekend vol met activiteiten werd de eerste avond zo efficiënt mogelijk benut door de overgebleven leeden en werd het gaspedaal volledig ingetrapt waardoor de borrel tot in de kleine uurtjes doorging.

    Het ontwaken op de zaterdag werd voor velen een keiharde confrontatie met de man met de hamer. Gelukkig was er nog genoeg champagne waardoor velen gewekt werden met een heerlijke slok bubbels. Het ontbijt voelde als een straf maar de bodem moest zeker gelegd worden om de dag te overleven. Met volle moed verplaatste het dispuut zich naar de levensgevaarlijke grotten van Bertrix. Met zestig man in nauwe, vochtige en koude gangen kruipen, ieder met een borrelende maag, op voorhand al een recept tot succes! Bij sommige leeden en oud-leeden borrelde het enthousiasme zo erg dat ze hun maag niet in toom konden houden. Hierdoor moest een enkeling helaas de grot vroegtijdig verlaten. Eenmaal teruggekomen op het château werd er volop gebruik gemaakt van de jacuzzi’s en de sauna. Wachtende op het moment dat er aangeschoven kon worden voor een 6-gangendiner bereidt door een privé chef. Eenmaal aan het diner werd er veelvuldig het woord genomen door de oudere generaties om mooie verhalen te vertellen en te laten horen hoe het er vroeger nu echt aan toe ging. Na het diner was er nog voldoende tijd om het dispuut te laten doen waar het in excelleert. Aan de lege flessen en de sigarenpeuken die overal verspreid lagen was af te leiden dat er zich wederom een zeer geslaagde avond had plaatsgevonden.

    De laatste dag van het weekend was voor iedereen weer een stap terug richting de realiteit. Er moest naar huis gereden worden want voor velen stond het kroost thuis op hen te wachten. Maar dit zou natuurlijk niet gebeuren voordat de laatste activiteit van het programma was voltooid. Iets waar elk dispuut lid met smart naar uitkijkt, waar zij allen hun ongenuanceerde mening kunnen geven en waar er vooral veel wordt gedaan met de verschafte informatie, een algemene dispuut vergadering. Ditmaal gehesen in een lustumjasje zodat niet elk willekeurig besluit, wat er op deze brakke zondagmiddag gemaakt werd, nadelig zou zijn voor het actieve dispuut. Zoals we gewend zijn was het een complete chaos maar vooral een groot spektakel waarbij zowel leeden en oud-leeden hun aanwezigheid hebben laten klinken.

    Helaas komt aan al het goeds een einde, zo ook aan dit prachtige weekend. De spullen werden gepakt en de auto’s werden weer ingeladen. Langzamerhand verliet iedereen het château en werd het actieve dispuut achtergelaten. Zij hebben hier nog volop genoten van de luxueuze faciliteiten maar helaas moesten zij op de maandag er ook aan geloven om weer met beide benen op aarde gezet te worden.

    Het lustrumweekend is ten einde, op naar een overtreffend vervolg!

    Kracht ende Moet

  • |

    Château, Château, Château!

    Om 20 jaar na de geboorte van je geesteskind het resultaat te zien van wat jij destijds op de wereld hebt gezet, dat moet toch wel een belevenis zijn, zou men denken. Tijdens het vorige lustrum is de droom dan ook uitgesproken om met een enorm Van Speyk geselscap stil te staan bij twintig jaar Heeren Roeiers Dispuut Van Speyk. Dit vond afgelopen september plaats, in en rond Château de Presseux, nabij het Waalse Sprimont. Het was dan ook prachtig om te zien hoe de oprichters oprecht genoten van “hun” Van Speyk dat inmiddels volwassen is geworden. Het punt waarop nieuwe leeden jonger zijn dan het dispuut is inmiddels bereikt en het kroost van de oudste oud-leeden heeft al bijna de studentenleeftijd.een weekend waarin oud-leeden en leeden, waarvan een deel elkaar nog nooit eerder gezien had, elkaar (beter) leerden kennen en oude herinneringen ophaalden, was het toch ook voor een groot deel de setting op zo’n prachtige locatie met zo’n grote groep (oud-) Van Speykers. Het zit hem echter in de details die het credo “bijzijn is meemaken” daadwerkelijk betekenis geven. Zo was het voor de oprichters een genot om de dispuutsdrank tot zich te nemen, daar de jonge (oud-)leeden het liever wegspoelden met een biertje. Wat echter het zelfde is gebleven is de voorliefde voor de sigaar. De roockkaemer van het Château stond zodoende elke avond blauw van de Cubanen en de “heipalen”, “autobanden” en “boomstammen”, maar toch ook vol met leeden en zelfs een aantal vrouwen. Op het moment dat de stroom uitviel, door een overbelaste groep, werd de sfeer juist verhoogd, met het knisperende houtvuur in de Roockkaemer op de achtergrond. De tap en de versterker werden op een andere groep aangesloten en zodoende vloeide het koude bier weer rijkelijk en vulde het hoofdvertrek zich met muziek om het nog even goed los te laten gaan.

    Nadat ’s ochtends het katerontbijt volgde en iedereen zich opmaakte voor vertrek, ging het leeuwendeel van de oud-leeden richting het Noorden. Het HRD en enkele fanatieke oud-leeden trok echter dieper België in om daar elkaar eens flink te bekogelen met verfbommen. Hoewel dit voor Benno leidde tot een flinke vleeswond in zijn hals is de rest relatief ongeschonden uit de strijd gekomen (een enorme hoeveelheid blauwe plekken daargelaten). Enerverend om te zien was vooral de ‘stom-en-stoer’ tactiek van het ene team, tegenover de strategische guerilla-tactiek van het andere team; hoewel ‘stom-en-stoer’ bij één spelvorm succesvol bleek, trok het guerillateam het vaakst aan het langste eind. Bij het individuele spel op het eind was het vervolgens tijd om de patronen op elkaar leeg te knallen en daarmee was ook deze activiteit ten einde.

    Samenvattend; het dispuut is uitgegroeid tot een grote verzameling met nog altijd dezelfde kernwaarden, de standaard is gezet voor over vijf jaar en het HRD  gaat dan ook met Kracht ende Moet op naar een kwart eeuw “Geselscap Goet ende Fyn”! Château!

  • |

    Bestuurswissel

    Op zaterdag 19 september heeft het XXVIIIe bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXIXe bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Levy van Kempen
    Secretaris: Marijn Ritzen
    Penningmeester: Dylan Picus

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Dylan Picus
    Secretaris: Ruben Bulsink
    Penningmeester: Luuk de Bekker

  • Novemberschieten 2013

    Tijdens haar vierde en laatste activiteit van het vierde Lustrum bezocht het HRD de Hofstad. Reedsch traditioneel begaf men zich geheel in steyl naar het Haagsche, in de limo inderdaad. Aldaar, in de thuishaven van toch best een aantal OVS’ers, toogde men zich naar Jacht, Skeet en Trapvereniging Waalsdorp. Wegens het grote aantal last-minute aanmeldingen kon niet iedereen direct het hagelgeweer tegen het schoudergewricht plaatsen, maar ach, dan vatte gewon ‘nen bakske, want er valt genoeg bij te praten! Deze aanwas leidde tot een geselscap van 31 man, dus waren er veel kapers op de kust voor het felbegeerde Hertje. Het ervaren deelnemersveld ontliep elkaar nauwelijks, want de meeste scores lagen tussen de 13 en 18 schijven (van de 25). Dit leidde dan ook tot twee oud-leeden met 18 treffers, waarvan Hl. oud-lid Velter met de eer mocht strijken.

    Nadat men weer achter het stuur van de bolides kroop (moet gezegd worden: Volvo is opvallend populair onze oud-leeden) zette men koers richting het centrum, waarbij de Cad zoals altijd veel bekijks trok. Het Haagse Van Kleef wist ons allen, met onze brede kennis van alcoholhoudende dranken, toch nog het nodige bij te brengen en daarnaast hoefde de opmerking dat er ook een roockruimte geen tweede maal gezegd te worden. “Het staat helemaal blauw” heeft deze middag een nieuwe dimensie gekregen, met zoveel kleine roockfabrieken op een paar vierkante meter. Gelukkig voor de gasten na ons zat de garderobe direct naast deze ruimte, waardoor ook zij een aandenken hadden aan ons bezoek!

    Bij de zelfgekroonde “Belg van Den Haag” werd het officiële programma afgesloten, waar men tafelbier voorschotelde (jazeker!) en er met het Geselscap genoten werd van een Bourgondisch mael. Voor het leeuwendeel van de leeden en een aantal fanatieke oud-leeden was het vervolgens tijd om op jacht te gaan naar Jokertje, Sterretje en Barbie. Helaas, of misschien ook niet, zijn wij ze niet tegengekomen. Vele uren later kwam de slede weer aan in het Eindhovensche en kon men uit gaan kijken naar het volgende op de agenda.

    De volgende haven zal, behoudens een bevoorradingspriode rond de thuiswateren van de Residentie rondom de jaarwisseling, het Hongaarse Boedapest zijn, alwaar opnieuw de kolf tegen de schouder wordt gezet. Aldaar maken wij ons vertrouwd met een stukje verfijnde techniek van wijlen Mikhail Kalashnikov.

  • |

    Bestuurswissel

    Op dinsdag 12 september heeft het XXXIᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXIIᵉ bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Jelmar van Westrop
    Secretaris: Freek Relou
    Penningmeester: Arthur de Kok

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Ruben Bulsink
    Secretaris: Stijn Dortmans
    Penningmeester: Jelle Teekens