Op zondag 15 september heeft het XXXIIᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXIIIᵉ bestuur:
Uit functie verheven zijn:
Voorzitter: Ruben Bulsink
Secretaris: Stijn Dortmans
Penningmeester: Jelle Teekens
Hun taken zijn overgenomen door:
Voorzitter: Luuk Schellen
Secretaris: Kevin Jansen
Penningmeester: Alejandro Mates Orecilla
Het HRD meldt met grote trots dat Tijmen Evers en Wessel Franken per maandag 2 juni lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben zij zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing weten te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.
Het HRD is 5 februari 2012 negentien jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Het dispuutsweekend heeft ons dit jaar naar Praag geleid en het was een weekend van vele extremen. Niet alleen was de temperatuur ongekend laag en de nachten kort, maar vooral het nachtleven is daar compleet anders. Zo staat Europa’s grootste discotheek trots naast de Moldau, en heb je vanaf de zes verdiepingen tellende club een prachtig uitzicht op de Gouden Stad.
Inmiddels is het al 192 jaar geleden dat onze zeeheld zijn boot opofferde voor het Nederlandsche Volk. Gebaseerd op deze daad besloten zes daadkrachtige wedstrijdroeiers dertig jaar geleden de handen ineen te slaan en ons prachtige dispuut op te richten. Na dertig jaar de toon gezet te hebben bevindt het dispuut zich nu in haar zesde lustrum. Het belooft een lustrum te worden waar nog jaren over gesproken gaat worden.
Om de toon van de afgelopen jaren door te zetten is het zesde lustrum geopend op een nog niet eerder vertoond lustrumopeningsgala. De ontvangst van het gala was om vijf uur ‘s middags in kasteel de Berckt te Baarlo. Waar enkele Leeden nog niet helemaal uitgebrakt waren van het vieren van het einde van de tentamens, gingen de eerste borrels alweer snel in ons keelgat. Na twee uur de tijd te hebben gehad om onszelf klaar te maken, sterke verhalen aan te horen en vooral te genieten van de overheerlijke champagne, was het tijd om ons naar de dinerzaal te begeven. Onder het genot van een voor-, hoofd- en nagerecht waarbij, respectievelijk, de voorzitter der Oud-Leeden, de voorzitter der Leeden en een van de Oprichters een speech hebben gehouden was het zichtbaar hoe het dispuut in de afgelopen jaren gegroeid is. Leeden, Oud-Leeden, weeschen en aanhang bij elkaar waren het 108 man. Een aantal dat de toon zet voor de rest van de avond.
Na genoten te hebben van een drie gangen diner, begaf men zich naar de plek waar foto’s gemaakt kon worden voordat de drank te veel invloed zou hebben op de gezichtsuitdrukkingen. Om twaalf uur stipt was het tijd voor de bekendmaking. Door middel van een illuster filmpje was Lustrum VI geopend met als naam, Maatgevend. Het feest barstte hierna los. Optredens van onze eigen Leeden die de zelfgemaakte lustrumnummers zongen was de vonk voor het dynamiet dat de maat van escalatie deed exploderen. Gemotoriseerde voertuigen werden de danszaal in gereden, lichtgevende letters gebrast, een gala van een ander dispuut gecrasht, creatief gemixte drankjes werden gehaald en uiteraard werd de dansvloer zoals op zijn Van Speyks afgebroken. Dit allen nog vier uur lang totdat de lichamen van menig Leeden het begaven en strompelend, al dan niet kruipend, zich richting bed begaven.
‘s Ochtends om negen uur was het dan weer tijd voor de typische na-het-gala gesprekken. Onder genot van een heerlijk ontbijtje, waaronder uiteraard een broodje kroket, was het weer tijd om te puzzelen met stukken gedachtes van de avond ervoor. Terwijl onze lichamen de vorige avond nog aan het verwerken waren schonken onze weeschjes mimosa’s in waar sommige Leeden zich iets meer op verheugde dan de anderen. Een voor een verlieten de Leeden en Oud-Leeden verslagen de locatie, maar wel allemaal met dezelfde gedachte: Lustrum VI is geopend en de maat voor de escalatie van het komende jaar is gegeven.
Opdat het een schitterend jaar mag worden!
Op zondag 17 september heeft het XXVe bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXVIe bestuur:
Uit functie verheven zijn:
Voorzitter: Jesse van Welzenes
Secretaris: Jasper van Dijke
Penningmeester: Douwe Hek
Hun taken zijn overgenomen door:
Voorzitter: Robin Niesters
Secretaris: Ralph Bens
Penningmeester: Bo Fuentes
Het HRD meldt met grote trots dat Jasper van Dijke, Douwe Hek en Jesse van Welzenes per dinsdag 26 mei 2015 lid zijn geworden bij het HRD Van Speyk. In zware tijden van vele beproevingen, hebben Jasper, Douwe en Jesse zich een waar Van Speyker getoond. Met kracht ende Moet wisten zij de zware stormen en wilde zeeën te bedwingen en hebben ze met visie sturing te geven aan hun galjoen. Vol energie zullen de nieuwe leden samen met de ervaren bemanningsleden het avontuur opzoeken, om zich met het dispuut tot in de hoogste regionen te begeven.
In een bus met standaard extra beenruimte (dat wil je dus) en met een paar koude Amsterdamse verassingen van chauffeur Henk, zette het Geselscap Goet ende Fyn direct na de laatste tentamens koers richting de Franse Alpen. In het pittoreske dorpje Saint-Jean D’Arves, in het gebied “Les Sybelles”, streek de 7-koppige afvaardiging van het HRD neer om 8 dagen lang de pistes onveilig te maken.
Dagelijks kwamen Bram en Roel voldaan uit de skiles, nadat ze weer 2 uurtjes achter ‘hun’ Julie aan hadden geskied. Blijkbaar staken ze er toch wel behoorlijk wat van op want in het kielzog van Koops en Benno kwamen ze het einde van de week toch redelijk gecontroleerd van een zwarte buckelpiste af, met de vreugdekreten van Roel niet te vergeten. Onderaan deze zwarte piste stond echter een voor ons nieuw fenomeen te wachten: een giant luchtkussen onderaan een schans(je). Na het ontcijferen van de veiligheidsinstructies klommen de dappere skiërs de berg op om zich op te maken voor een adrenalinestoot. Dat laatste viel wel mee, maar het was nog steeds vermaeckelyck om te doen! De boarders, Chris, Mathijs en Tom, verkozen meestal de stukken tussen de pistes in, om daar nieuwe sporen te trekken; die buckels zijn maar niks voor boarders. Wanneer men vervolgens in de koude lift ging zitten was er de gelegenheid om even uit de veldfles Ricard te nippen, om zo weer een beetje op te warmen! Eindelijk snapten wij waarom de oprichters dat zo heerlyck vinden; als dat spul maar koud is!
