Novemberschieten 2013

Tijdens haar vierde en laatste activiteit van het vierde Lustrum bezocht het HRD de Hofstad. Reedsch traditioneel begaf men zich geheel in steyl naar het Haagsche, in de limo inderdaad. Aldaar, in de thuishaven van toch best een aantal OVS’ers, toogde men zich naar Jacht, Skeet en Trapvereniging Waalsdorp. Wegens het grote aantal last-minute aanmeldingen kon niet iedereen direct het hagelgeweer tegen het schoudergewricht plaatsen, maar ach, dan vatte gewon ‘nen bakske, want er valt genoeg bij te praten! Deze aanwas leidde tot een geselscap van 31 man, dus waren er veel kapers op de kust voor het felbegeerde Hertje. Het ervaren deelnemersveld ontliep elkaar nauwelijks, want de meeste scores lagen tussen de 13 en 18 schijven (van de 25). Dit leidde dan ook tot twee oud-leeden met 18 treffers, waarvan Hl. oud-lid Velter met de eer mocht strijken.

Nadat men weer achter het stuur van de bolides kroop (moet gezegd worden: Volvo is opvallend populair onze oud-leeden) zette men koers richting het centrum, waarbij de Cad zoals altijd veel bekijks trok. Het Haagse Van Kleef wist ons allen, met onze brede kennis van alcoholhoudende dranken, toch nog het nodige bij te brengen en daarnaast hoefde de opmerking dat er ook een roockruimte geen tweede maal gezegd te worden. “Het staat helemaal blauw” heeft deze middag een nieuwe dimensie gekregen, met zoveel kleine roockfabrieken op een paar vierkante meter. Gelukkig voor de gasten na ons zat de garderobe direct naast deze ruimte, waardoor ook zij een aandenken hadden aan ons bezoek!

Bij de zelfgekroonde “Belg van Den Haag” werd het officiële programma afgesloten, waar men tafelbier voorschotelde (jazeker!) en er met het Geselscap genoten werd van een Bourgondisch mael. Voor het leeuwendeel van de leeden en een aantal fanatieke oud-leeden was het vervolgens tijd om op jacht te gaan naar Jokertje, Sterretje en Barbie. Helaas, of misschien ook niet, zijn wij ze niet tegengekomen. Vele uren later kwam de slede weer aan in het Eindhovensche en kon men uit gaan kijken naar het volgende op de agenda.

De volgende haven zal, behoudens een bevoorradingspriode rond de thuiswateren van de Residentie rondom de jaarwisseling, het Hongaarse Boedapest zijn, alwaar opnieuw de kolf tegen de schouder wordt gezet. Aldaar maken wij ons vertrouwd met een stukje verfijnde techniek van wijlen Mikhail Kalashnikov.

Vergelijkbare berichten

  • |

    Bestuurswissel

    Op zondag 25 augustus 2013 heeft het HRD haar vertrouwen uitgesproken in een nieuw driekoppig bestuur, het XXIIe.

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Tom Corstjens
    Secretaris: Arjen Kramer
    Penningmeester: Bram Staarink

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Chris Kwikkers
    Secretaris: Bram Staarink
    Penningmeester: Marijn Koops

  • |

    Het HRD Van Speyk opent lustrum VI

    Inmiddels is het al 192 jaar geleden dat onze zeeheld zijn boot opofferde voor het Nederlandsche Volk. Gebaseerd op deze daad besloten zes daadkrachtige wedstrijdroeiers dertig jaar geleden de handen ineen te slaan en ons prachtige dispuut op te richten. Na dertig jaar de toon gezet te hebben bevindt het dispuut zich nu in haar zesde lustrum. Het belooft een lustrum te worden waar nog jaren over gesproken gaat worden.

    Om de toon van de afgelopen jaren door te zetten is het zesde lustrum geopend op een nog niet eerder vertoond lustrumopeningsgala. De ontvangst van het gala was om vijf uur ‘s middags in kasteel de Berckt te Baarlo. Waar enkele Leeden nog niet helemaal uitgebrakt waren van het vieren van het einde van de tentamens, gingen de eerste borrels alweer snel in ons keelgat. Na twee uur de tijd te hebben gehad om onszelf klaar te maken, sterke verhalen aan te horen en vooral te genieten van de overheerlijke champagne, was het tijd om ons naar de dinerzaal te begeven. Onder het genot van een voor-, hoofd- en nagerecht waarbij, respectievelijk, de voorzitter der Oud-Leeden, de voorzitter der Leeden en een van de Oprichters een speech hebben gehouden was het zichtbaar hoe het dispuut in de afgelopen jaren gegroeid is. Leeden, Oud-Leeden, weeschen en aanhang bij elkaar waren het 108 man. Een aantal dat de toon zet voor de rest van de avond.

    Na genoten te hebben van een drie gangen diner, begaf men zich naar de plek waar foto’s gemaakt kon worden voordat de drank te veel invloed zou hebben op de gezichtsuitdrukkingen. Om twaalf uur stipt was het tijd voor de bekendmaking. Door middel van een illuster filmpje was Lustrum VI geopend met als naam, Maatgevend. Het feest barstte hierna los. Optredens van onze eigen Leeden die de zelfgemaakte lustrumnummers zongen was de vonk voor het dynamiet dat de maat van escalatie deed exploderen. Gemotoriseerde voertuigen werden de danszaal in gereden, lichtgevende letters gebrast, een gala van een ander dispuut gecrasht, creatief gemixte drankjes werden gehaald en uiteraard werd de dansvloer zoals op zijn Van Speyks afgebroken. Dit allen nog vier uur lang totdat de lichamen van menig Leeden het begaven en strompelend, al dan niet kruipend, zich richting bed begaven.

    ‘s Ochtends om negen uur was het dan weer tijd voor de typische na-het-gala gesprekken. Onder genot van een heerlijk ontbijtje, waaronder uiteraard een broodje kroket, was het weer tijd om te puzzelen met stukken gedachtes van de avond ervoor. Terwijl onze lichamen de vorige avond nog aan het verwerken waren schonken onze weeschjes mimosa’s in waar sommige Leeden zich iets meer op verheugde dan de anderen. Een voor een verlieten de Leeden en Oud-Leeden verslagen de locatie, maar wel allemaal met dezelfde gedachte: Lustrum VI is geopend en de maat voor de escalatie van het komende jaar is gegeven.

    Opdat het een schitterend jaar mag worden!

  • |

    Bestuurswissel

    Op dinsdag 12 september heeft het XXXIᵉ bestuur het roer doorgegeven aan haar opvolging, het XXXIIᵉ bestuur:

    Uit functie verheven zijn:
    Voorzitter: Jelmar van Westrop
    Secretaris: Freek Relou
    Penningmeester: Arthur de Kok

    Hun taken zijn overgenomen door:
    Voorzitter: Ruben Bulsink
    Secretaris: Stijn Dortmans
    Penningmeester: Jelle Teekens

  • |

    Château, Château, Château!

    Om 20 jaar na de geboorte van je geesteskind het resultaat te zien van wat jij destijds op de wereld hebt gezet, dat moet toch wel een belevenis zijn, zou men denken. Tijdens het vorige lustrum is de droom dan ook uitgesproken om met een enorm Van Speyk geselscap stil te staan bij twintig jaar Heeren Roeiers Dispuut Van Speyk. Dit vond afgelopen september plaats, in en rond Château de Presseux, nabij het Waalse Sprimont. Het was dan ook prachtig om te zien hoe de oprichters oprecht genoten van “hun” Van Speyk dat inmiddels volwassen is geworden. Het punt waarop nieuwe leeden jonger zijn dan het dispuut is inmiddels bereikt en het kroost van de oudste oud-leeden heeft al bijna de studentenleeftijd.een weekend waarin oud-leeden en leeden, waarvan een deel elkaar nog nooit eerder gezien had, elkaar (beter) leerden kennen en oude herinneringen ophaalden, was het toch ook voor een groot deel de setting op zo’n prachtige locatie met zo’n grote groep (oud-) Van Speykers. Het zit hem echter in de details die het credo “bijzijn is meemaken” daadwerkelijk betekenis geven. Zo was het voor de oprichters een genot om de dispuutsdrank tot zich te nemen, daar de jonge (oud-)leeden het liever wegspoelden met een biertje. Wat echter het zelfde is gebleven is de voorliefde voor de sigaar. De roockkaemer van het Château stond zodoende elke avond blauw van de Cubanen en de “heipalen”, “autobanden” en “boomstammen”, maar toch ook vol met leeden en zelfs een aantal vrouwen. Op het moment dat de stroom uitviel, door een overbelaste groep, werd de sfeer juist verhoogd, met het knisperende houtvuur in de Roockkaemer op de achtergrond. De tap en de versterker werden op een andere groep aangesloten en zodoende vloeide het koude bier weer rijkelijk en vulde het hoofdvertrek zich met muziek om het nog even goed los te laten gaan.

    Nadat ’s ochtends het katerontbijt volgde en iedereen zich opmaakte voor vertrek, ging het leeuwendeel van de oud-leeden richting het Noorden. Het HRD en enkele fanatieke oud-leeden trok echter dieper België in om daar elkaar eens flink te bekogelen met verfbommen. Hoewel dit voor Benno leidde tot een flinke vleeswond in zijn hals is de rest relatief ongeschonden uit de strijd gekomen (een enorme hoeveelheid blauwe plekken daargelaten). Enerverend om te zien was vooral de ‘stom-en-stoer’ tactiek van het ene team, tegenover de strategische guerilla-tactiek van het andere team; hoewel ‘stom-en-stoer’ bij één spelvorm succesvol bleek, trok het guerillateam het vaakst aan het langste eind. Bij het individuele spel op het eind was het vervolgens tijd om de patronen op elkaar leeg te knallen en daarmee was ook deze activiteit ten einde.

    Samenvattend; het dispuut is uitgegroeid tot een grote verzameling met nog altijd dezelfde kernwaarden, de standaard is gezet voor over vijf jaar en het HRD  gaat dan ook met Kracht ende Moet op naar een kwart eeuw “Geselscap Goet ende Fyn”! Château!

  • |

    Diesweekend Praag

    Het HRD is 5 februari 2012 negentien jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Het dispuutsweekend heeft ons dit jaar naar Praag geleid en het was een weekend van vele extremen. Niet alleen was de temperatuur ongekend laag en de nachten kort, maar vooral het nachtleven is daar compleet anders. Zo staat Europa’s grootste discotheek trots naast de Moldau, en heb je vanaf de zes verdiepingen tellende club een prachtig uitzicht op de Gouden Stad.

    Lees meer “Diesweekend Praag”

  • |

    Sneeuwvermaeck 2014

    In een bus met standaard extra beenruimte (dat wil je dus) en met een paar koude Amsterdamse verassingen van chauffeur Henk, zette het Geselscap Goet ende Fyn direct na de laatste tentamens koers richting de Franse Alpen. In het pittoreske dorpje Saint-Jean D’Arves, in het gebied “Les Sybelles”, streek de 7-koppige afvaardiging van het HRD neer om 8 dagen lang de pistes onveilig te maken.

     

     

    Dagelijks kwamen Bram en Roel voldaan uit de skiles, nadat ze weer 2 uurtjes achter ‘hun’ Julie aan hadden geskied. Blijkbaar staken ze er toch wel behoorlijk wat van op want in het kielzog van Koops en Benno kwamen ze het einde van de week toch redelijk gecontroleerd van een zwarte buckelpiste af, met de vreugdekreten van Roel niet te vergeten. Onderaan deze zwarte piste stond echter een voor ons nieuw fenomeen te wachten: een giant luchtkussen onderaan een schans(je). Na het ontcijferen van de veiligheidsinstructies klommen de dappere skiërs de berg op om zich op te maken voor een adrenalinestoot. Dat laatste viel wel mee, maar het was nog steeds vermaeckelyck om te doen! De boarders, Chris, Mathijs en Tom, verkozen meestal de stukken tussen de pistes in, om daar nieuwe sporen te trekken; die buckels zijn maar niks voor boarders. Wanneer men vervolgens in de koude lift ging zitten was er de gelegenheid om even uit de veldfles Ricard te nippen, om zo weer een beetje op te warmen! Eindelijk snapten wij waarom de oprichters dat zo heerlyck vinden; als dat spul maar koud is!

    Lees meer “Sneeuwvermaeck 2014”